UA-74655322-1

29/11/2011

Indignuloj el ĉiuj landoj, lernu esperanton ! - Indignés de tous les pays, apprenez l'espéranto !

En sia eseo "Eŭropo-vi baldaŭ mortos", Zlatko Tišljar jam 2005 antaŭvidis mirinde akre la mankojn de la Eŭropa konstruado, kiuj fragiligus ĝin okaze de la unua ekonomika krizo: Konstruo bazita nur sur interŝanĝo de varoj kaj valuta unuigo, estrata nur de teknikemuloj sen kultura nek politika vizio, povas nur fiaski, ĉar ĝi ne povas igi senton de solidareco inter unuopuloj aŭ ŝtatoj. "Se Eŭropo havos grandan ekonomikan krizon aŭ estos endanĝerigita pro ekstera malamiko, kaj la gvidantoj sincere krios pri helpo, tio ne elvokos la kompaton kaj emociojn de eŭropanoj. Ili simple pakos siajn valoraĵojn kaj forportos sin monon." (p.40)

Dans son essai "Eŭropo - vi baldaŭ mortos" (Europe, tu seras bientôt morte), Zlatko Tišljar anticipait en 2005 avec une acuité étonnante les déficits de la Tisljar.jpgconstruction européenne qui risquaient de la fragiliser à la première crise: Une construction uniquement fondée sur les échanges de marchandises et l'unité monétaire, dirigée par des technocrates sans vision culturelle ou politique était vouée à l'échec, car elle ne saurait créer de sentiment de solidarité entre les individus et les États: "Si l'Europe se retrouve dans une grave crise économique, ou doit être mise en danger par un ennemi extérieur, quand bien même les dirigeants appelleraient sincèrement à l'aide, cela n'éveillera aucun sentiment de compassion ou d'émotion chez les Européens. Ils ne feront qu'empaqueter leurs biens et déplacer leur argent ailleurs..." (p. 40.)


Bedaŭrinde, tia krizo alvenis, kaj la ununura respondo de la eŭropaj estraroj estas altrudi al la plej malfeliĉaj nacioj tiel nomatajn "teknikajn registrarojn". Oni volas kredigi, ke Lukas Papadimos kaj Mario Monti estas nepolitikaj ĉefministroj. Tio kompreneble malveras. Ili ambaŭ karieris en la financa eŭropa sistemo, kaj ne povas bildigi alian eblon por elturni Eŭropon ol financaj rimedoj. Tiuj kompreneble ne sufiĉos kaj firmigos la senton de iuj, kiuj kredas, ke Eŭropo estas nur mona fluego suden.

Neniu ŝajnas kompreni, ke sen vera eŭropa kulturo, sen eblo por Eŭropanoj kompreni sin, kaj rekoni sin kiel anoj de sama tuto, tiuj financaj gestadoj sencelas.

Kiel konstrui tiun eŭropan senton ?
Certe ne vekante malnovajn naciajn mitojn, kiuj plej ofte emfazas la malamikecon de Eŭropanoj inter si... Certe ne reliefigante la religian historion de nia kontinento, ja ankaŭ konfliktigema...


La Tišljara ideo , kiun mi nun reprenas, estas klopodi por ke, pere de komunan nenacian lingvon, la Eŭropanoj povu kompreni rekte inter si, sen sento de (mal-)supereco. Kaj la plej bona lingvo tiucele estas sendube esperanto.

  • Antaŭ ĉio, ĝi estas facilege lernebla. Sen instruisto, oni povas regi ĝin post kelkaj monatoj, laborante po 2-3 horoj ĉiusemajne. Ĝia fleksebla strukturo ebligas la kreadon de multaj vortoj sen havi grandan vorttrezoron, kaj ĝia gramatiko ebligas esprimi sin pli malpli laŭ la fluo de la penso. Vi povas provi tion per vi mem, uzante la ttt-ejon "Lernu !".
  • Plie, ĝi estas tute neŭtrala, ĉar ĝi apartenas al neniu popolo. Do parolante ĝin, vi neniam sentas la ĝenon, kiun vi ĉiuj jam spertis kun Anglo aŭ Germano kiu parolas ege pli bone ol vi sian lingvon.
  • Kiel la liberaj programaroj, ĝi estas la propriaĵo de neniu, do de ĉiuj. Vi povas fari ion ajn per ĝi, esprimi ian ajn ideon, eĉ kreante vortojn, kiujn vi bezonas.
  • Ĝia potenca riĉeco ebligas artan aŭ humuran kreon. Centoj da romanoj, poezioj, teatraĵoj, ktp. jam eldoniĝis en esperanto.
  • Se preskaŭ ĉiuj Eŭropanoj parolus ĝin, estus pli facile diskuti, vojaĝi. transloĝiĝi inter Eŭropo, kaj post kelkaj jaroj, ĉiu rekonus Kroaton, Portugalon aŭ Polon kiel samnacianon. Tiam, eble, la Germanoj komprenus, kial ne estas sensence eldoni eŭropajn obligaciojn kaj la Grekoj agnoskus ke la norduloj ne estas nur dikegaj kaj ruĝiĝemaj turistoj, kiuj ne konscias pri la riĉega loka kulturo.


Mirigis min la fakto, ke kiam la "indignularo" el iu urbo komunikas kun alian, ĝi ĉiam uzas fuŝan anglan, lingvon kiu iĝis, vole nevole, iun simbolon de la liberalisma tutmondiĝo, kontraŭ kiu ili precize luktas.

Respektegante ilian movadon, mi aŭdacas konsili al ili testi esperanton !

Indignuloj el ĉiuj landoj, lernu esperanton !

Malheureusement, cette crise est survenue, et la seule réponse des autorités européennes, c'est d'imposer aux moins fortunées des nations des gouvernements prétendument "techniques". On veut laisser croire que Loukas Papadimos et Mario Monti sont des premiers ministres "apolitiques". Cela est évidemment faux. Ils ont fait les deux carrière dans le système financier européen et ne peuvent imaginer d'autre possibilité de sortie de crise que des solutions financières. Celles-ci ne suffiront bien entendu pas et renforceront le sentiment de ceux qui croient que l'Europe n'est qu'un vaste transfert d'argent vers le sud.

Personne ne semble comprendre que, sans vraie culture européenne, sans possibilité pour les Européens de se comprendre et se reconnaître comme membre d'un même ensemble, ces gesticulations financières sont dérisoires.

Comment construire ce sentiment européen ?
Certainement pas en puisant dans les vieux mythes nationaux, qui mettent en évidence l'inimitié réciproque des Européens... Certainement pas en valorisant l'histoire religieuse de notre continent, source de nombreux conflits...


L'idée de Tišljar, que je reprends ici, c'est de faire en sorte que, par l'intermédiaire d'une langue commune non nationale, les Européens puissent se comprendre directement entre eux, sans sentiment de supériorité ou d'infériorité. Et la meilleure langue pour cela est sans conteste l'espéranto.

  • Il est avant tout extrêmement facile à apprendre. Sans professeur, on parvient à le maîtriser en quelques mois à raison de 2-3 heures hebdomadaires. Sa structure flexible permet la création de mots sans devoir connaître trop de vocabulaire et sa grammaire permet de s'exprimer selon le cours de sa pensée. Vous pouvez l'expérimenter en utilisant le site web "Lernu !".
  • De plus, il est totalement neutre, car il n'appartient à aucun peuple. En le parlant, vous ne ressentirez jamais la gêne que vous avez peut-être eue face à un Allemand ou un Anglais qui parle sa langue bien mieux que vous.
  • Comme les logiciels libres, il n'appartient à personne donc à chacun. Vous pouvez faire ce que vous voulez de lui, exprimer n'importe quelle idée et même créer les termes dont vous avez besoin.
  • Sa richesse potentielle permet la création artistique ou humoristique. Des centaines de romans, de poèmes, de pièces de théâtre ont déjà paru en espéranto.
  • Si presque tous les Européens le parlaient, cela faciliterait les échanges, les voyages et les déménagements en Europe. Après quelques années, chacun reconnaîtrait un Croate, un Portugais ou un Polonais comme un concitoyen. Alors les Allemands comprendraient peut-être pourquoi il n'est pas insensé d'émettre des obligations européennes et les Grecs reéaliseraient que les nordiques ne sont pas que des touristes obèses et rougeauds qui n'ont pas conscience de la richesse de la culture locale.

J'ai été étonné de constater que lorsque des "Indignés" communiquent avec un groupe d'une autre ville, ils utilisent presque toujours un mauvais anglais, langue qui, bon gré mal gré, est devenue un symbole de la mondialisation libérale, contre laquelle précisément ils luttent.

Avec le plus grand respect pour leur mouvement, je permets de leur conseiller l'usage de l'espéranto !

Indignés de tous les pays, apprenez l'espéranto !

 

Les commentaires sont fermés.